رینیت ِکوتاه مدت معمولا توسط عفونت های دستگاه تنفسی با ویروس ها مانند سرماخوردگی ایجاد می شود. رینیت آلرژیک به علت حساسیت به ذراتی که در هوا وجود دارد ایجاد می شود و معمولا مزمن (طولانی مدت) است. احتمال ابتلا به رینیت آلرژیک در افراد مبتلا به آسم یا اگزما و افرادی که سابقه خانوادگی آسم یا رینیت آلرژیک دارند، بسیار بالاتر است.
رینیت آلرژیک ناشی از واکنش بینی به ذرات کوچک موجود در هوا به نام آلرژن است. آلرژن هایی که بیشترین علت رینیت آلرژیک را ایجاد می کنند، شامل گرده گل درختان، علف های هرز ، گرد و غبار، سوسک ها، پشم و موی حیوانات و قارچ هه هستند.
در برخی افراد، این ذرات همچنین باعث بروز واکنش در ریه ها (آسم) و چشم می شوند. واکنش آلرژیک به علت فعال شدن دو نوع سلول التهابی در بدن به نام ماست سل ها و بازوفیل ها است. این سلولها پس از برخورد با آلرژن ماده ای به نام هیستامین تولید می کنند که باعث بروز علائم آلرژی مانند گرفتگی بینی، خارش، عطسه و آبریزش بینی می شود.
علائم رینیت آلرژیک از فرد به فرد متفاوت است و می تواند شامل:
درمان رینیت آلرژیک شامل کاهش قرار گرفتن در معرض آلرژن ها ،در ترکیب با درمان دارویی است. در اکثر افراد این روش ترکیبی می تواند به طور موثر علائم را کنترل کند.
چندین دسته مختلف دارویی می توانند التهابی را که موجب علائم رینیت آلرژیک می شود را کاهش دهد.
اسپری بینی کورتون: درمان اوليه علائم رينيت آلرژيك است. این داروها به دلیل جذب کم در فرم اسپری بینی، دارای عوارض جانبی کمی هستند و در بسیاری از افراد علائم را به طور چشمگیری کاهش می دهند ،در برخی از افراد در اولین روز درمان تسکین علائم مشاهده می شود. مطالعات نشان داده اند که استروئیدهای بینی بیشتر از آنتی هیستامین های خوراکی برای تسکین علائم موثر هستند. مثال هایی از این داروها شامل: اسپری بینی بودزوناید با نام تجاری Rhinocort ، و اسپری بینی مومتازون با نام تجاری Nasonex
آنتی هیستامین خوراکی: این داروها شامل نسل جدید و نسل قدیم هستند. نسل جدید عارضه خواب آوری کمتری دارند و انتخابی تر عمل می کنند مانند: لوراتادین، دس لوراتادین با نام تجاری Neotadin، سیتریزین، فکسوفنادین با نام تجاری Telfast . داروهای نسل قدیم خواب آور و گیج کننده هستند مانند: کلرفنیرامین، دیفن هیدرامین، کلماستین. بعد از مصرف این داروها باید از رانندگی و کار با ماشین آلات خطرناک اجتناب کرد. به دلیل همین عوارض داروهای نسل جدید ارجح هستند.
اسپری بینی آنتی هیستامین: مانند اسپری Azelastine که می تواند روزانه یا در مواقع عود علائم استفاده شود.
دکونژستانت های خوراکی: این داروها در ترکیب با آنتی هیستامین های خوراکی بدون نسخه در داروخانه ها عرضه می شوند. مانند فنیل آمین همراه با کلرفنییرامین. این داروها به صورت قطره یا اسپری بینی هم وجود دارند مانند قطره بینی فنیل افرین. اما به دلیل ایجاد وابستگی دارویی و عارضه ریباند، نباید بیشتر از 3 روز متوالی مصرف شوند.
اسپری بینی کرومولین: کرومولین از دسته دارویی تثبیت کننده ماست سل هاست و مانع تولید هیستامین می شود. این دارو به اندازه بقیه داروها قوی نیست و بهتر است چند بار در روز ، و قبل از برخورد با آلرژن استفاده شود. این اسپری برای خانم های باردار بهترین و کم خطرترین گزینه است.
قطره جشمی: در صورت همراه بودن خارش یا سوزش چشم با علائم آلرژیک ، پزشک ممکن قطره های چشمی آنتی هیستامین تجویز کند.
ایمنوتراپی آلرژیک: ایمونوتراپی شامل تلاش برای تغییر نحوه ی واکنش سیستم ایمنی بدنِ فرد نسبت به آلرژن ها است. شایعترین نوع از ایمونوتراپی تزریق منظم آلرژن طی ماه ها یا سالها درمان است. این تزریق ها حاوی آلرژنی است که به آن حساسیت دارید و فقط برای شما آماده شده است. در آخر پروسه درمان، قرارگیری در معرض آلرژن باعث ایجاد علائم کمتر یا رفع کامل علائم در فرد می شود؛ هرچند ممکن است پس از تزریق ها علائم به تدریج بازگردد. این نوع از درمان پرهزینه بوده و معمولا فقط در افراد خاص و با واکنش های شدید آلرژیک انجام می شود.
ما را در سایت شش محصول غذایی را بیش از حد نخورید دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 172