بیماری های اعصاب

بیماری های اعصاب به طیف گسترده ای از اختلالات سلامت روان گفته می شود که بر خلق و خو، تفکر و رفتار تاثیر می گذارد. مثال هایی از بیماری های اعصاب شامل افسردگی، اضطراب، اسکیزوفرنی، اختلالات خوردن و رفتارهای اعتیاد آور است.

علائم و نشانه ها:

علائم و نشانه های بیماری اعصاب می تواند بسته به نوع اختلال، شرایط و عوامل دیگر متفاوت باشد. علائم بیماری اعصاب می توانند احساسات، افکار و رفتار را تحت تاثیر قرار دهد.

نمونه هایی از علائم و نشانه ها عبارتند از:

احساس غم و اندوه

احساس گیجی یا کاهش توانایی تمرکز

ترس یا نگرانی بیش از حد ، و یا احساس شدید گناه

تغییرات خلقی شدید

خروج از گروه دوستان و فعالیت ها

خستگی مفرط، انرژی کم یا مشکلات خواب

جدایی از واقعیت یا توهم

ناتوانی در مقابله با مشکلات روزانه یا استرس

مصرف الکل یا مواد مخدر

تغییرات عمده در عادات غذایی

تغییرات میل جنسی

خشم بیش از حد، خصومت یا خشونت

تفکرات خودکشی

بعضی اوقات علائم اختلال اعصاب به عنوان مشکلات جسمی مانند درد معده، درد کمر، سردرد یا سایر دردهای ناشناخته نیز ظاهر می شوند.

بعضی ازشایع ترین بیماری های اعصاب عبارتند از:

اختلالات عصبی-تکاملی که معمولا در دوران کودکی آغاز می شود مانند اوتیسم، بیش فعالی و اختلالات یادگیری

اختلالات عصبی-شناختی مانند آسیب مغزی و یا بیماری آلزایمر

اسکیزوفرنی و سایر اختلالات روان پریشی

اختلالات دو قطبی

افسردگی

اختلالات اضطراب

اختلالات وسواس اجباری

اختلالات مرتبط با حادثه و استرس

اختلالات خواب

اختلالات جنسی

اختلالات شخصیتی

دارودرمانی:

گرچه داروها بیماری را از بین نمی برند ولی می توانند علائم را به طور قابل توجهی بهبود بخشند. داروها همچنین می توانند درمان های دیگر مانند روان درمانی را موثرتر کنند.

بعضی از رایج ترین داروهای اعصاب تجویزی عبارتند از:

داروهای ضد افسردگی: برای درمان افسردگی، اضطراب و گاهی اوقات سایر شرایط استفاده می شوند. آنها می توانند به بهبود علائم مانند ناراحتی، ناامیدی، کمبود انرژی، دشواری تمرکز و عدم توجه به فعالیت ها کمک کنند. داروهای ضد افسردگی اعتیادآور نیستند و وابستگی ایجاد نمی کنند.

داروهای ضد اضطراب: این داروها برای درمان اختلالات اضطرابی مانند اختلال اضطراب عمومی یا اختلال هراس استفاده می شوند. این داروها همچنین می توانند باعث کاهش پرخاشگری و بی خوابی شوند. داروهای ضد اضطراب طولانی مدت معمولا همان داروهای ضد افسردگی هستند که برای اضطراب نیز کاربرد دارند. داروهای ضد اضطراب سریع الاثر به تسکین کوتاه مدت علائم کمک می کنند و می توانند باعث ایجاد وابستگی شوند، بنابراین به طور ایده آل باید در کوتاه مدت مورد استفاده قرار گیرند.

داروهای تثبیت کننده خلق و خو: این داروها اغلب برای درمان اختلالات دوقطبی استفاده می شوند که شامل فازهای متناوب مانیک و افسردگی است. گاهی اوقات تثبیت کننده های خلق و خو همراه با داروهای ضد افسردگی برای درمان افسردگی استفاده می شوند.

داروهای ضد سایکوز: این داروها معمولا برای درمان اختلالات روان پریشی مانند اسکیزوفرنی استفاده می شوند. داروهای ضد سایکوز همچنین ممکن است برای درمان اختلالات دوقطبی یا همراه با داروهای ضد افسردگی برای درمان افسردگی استفاده شوند.

شش محصول غذایی را بیش از حد نخورید...